Ik zaag ‘n vrouwke meej ‘ne lèkken baand.
Ik zèg: Vrouwke tòch, wèddisser òn de haand?
Ik kêek es goed èn zaag et toen al rap.
Diejen baand die was nie hard, nèè hij was himmel slap.
Ik zèg: Vrouwke gaode gij mar es opzij.
Lòt mèn der mar es èfkes meej m'n geridschap bij.
ik laot jou hier nie staon, ik laot jou ècht nie stikke.
Dus ik viet mene krik èn begos gelèèk te krikke.
Dè kunde rustig òn de vakman ooverlaote.
Ik rij hier meej m'n busje deur de straote.
Èn veur jou hèbbik hil den dag de tèèd.
Èn as de vakman komt, dan krèède nôot gin spèèt.
Mevrouw van Gerven, ze wont òp nummer aacht.
Die bèlde mèn dus midde in de naacht.
Ze wô in bad èn ha der kleere ötgedaon.
Mar der kwaam gin wèèrem Waoter öt de kraon.
Ik zèg: Hoe laot et is dè mòkt mèn ècht nie èùt.
Dus ik koom wel èkkes langs meej mene sieliekoonespèùt.
Ik zèg: Vrouwke zèè mar zuut, ik zie al hoe et zit.
Èn veur ze er èèreg in ha, had ik alles dichtgekit.
Refr.
Dè vrouwke van de flèt òp nummer tweej.
Die ha ‘n mankemènt òn der weesee.
Et zaat gelèèk verstòpt èn alles himmel nat.
Ik ha m’n boormesjien al öt de bus gevat.
Ik ha mene poelietrekker bij de haand.
Dus ik zèg: Ik hèllep jou wèl èfkes öt den braand.
Dus ik begin te vrêuke meej mene kombienaasietang.
Èn èfkes laoter waar ik klaor, bij mèn duur et nôot nie lang.
Ik zaag ‘n vrouwke meej ‘ne lèkken baand.
Ik zèg: Vrouwke tòch, wèddisser òn de haand?
Ik kêek es goed èn zaag et toen al rap.
Diejen baand die was nie hard, nèè hij was himmel slap.
Ik zèg: Vrouwke gaode gij mar es opzij.
Lòt mèn der mar es èfkes meej m'n geridschap bij.
ik laot jou hier nie staon, ik laot jou ècht nie stikke.
Dus ik viet mene krik èn begos gelèèk te krikke.
Dè kunde rustig òn de vakman ooverlaote.
Ik rij hier meej m'n busje deur de straote.
Èn veur jou hèbbik hil den dag de tèèd.
Èn as de vakman komt, dan krèède nôot gin spèèt.
Mevrouw van Gerven, ze wont òp nummer aacht.
Die bèlde mèn dus midde in de naacht.
Ze wô in bad èn ha der kleere ötgedaon.
Mar der kwaam gin wèèrem Waoter öt de kraon.
Ik zèg: Hoe laot et is dè mòkt mèn ècht nie èùt.
Dus ik koom wel èkkes langs meej mene sieliekoonespèùt.
Ik zèg: Vrouwke zèè mar zuut, ik zie al hoe et zit.
Èn veur ze er èèreg in ha, had ik alles dichtgekit.
Refr.
Dè vrouwke van de flèt òp nummer tweej.
Die ha ‘n mankemènt òn der weesee.
Et zaat gelèèk verstòpt èn alles himmel nat.
Ik ha m’n boormesjien al öt de bus gevat.
Ik ha mene poelietrekker bij de haand.
Dus ik zèg: Ik hèllep jou wèl èfkes öt den braand.
Dus ik begin te vrêuke meej mene kombienaasietang.
Èn èfkes laoter waar ik klaor, bij mèn duur et nôot nie lang.
Mais de sanderlei.com.br